تجلیل

من مانده ام و گریه و خنده  برای هیچ
با عکسی از مدالِ بَرنده  برای هیچ

من ماند ه ام و ترک فضا، ترک آسمان 
تجلیل از دو بالِ پرنده  برای هیچ

جاده به طولِ رفتن من قد کشیده رفت
من با دو پای خوبِ دونده  برای هیچ

بیچاره میشوی به غمی غم دوشی ات
این تکیه گاهء قلبِ تپنده  برای هیچ

شوخیست احساسِ گرمِ کسی در دهانِ تو
با آن زبانِ تلخِ گزنده  برای هیچ

 !تو میمیری برای کسی دیگری، عزیز

من مانده ام برای چه زنده  برای هیچ

...........
پاکوبی با ترانه و مردن در سکوت
نوزاد باز نمانده ی سنده  برای هیچ

....................
Wednesday, March-10-10