كاج- پرنده


تسبيح ِ بي شمار بر آن رويِ دلنواز
پیوسته بر نجابت تو می برم نماز

دستا ن ِ تو صداقت ملموس عاشقي ست
من دل سپرده ام به تو با دست ِ پرنياز

ازچشم ِتو حقيقت ِیک عشق آشکار
درپشت هرنگاه تو نا گفته هاي راز

تفسير كن مرا به صفای محبت ات
بي لكنت اشاره و بي پرده هاي مجاز  

باشوروشوق اينهمه بي بال مي پرم
تاقله ی خيال ِتو اي خوابگاه ناز

اینک تبر به قلب ِسپيدار مي زنند
برهرچه سبز و تازه بود دست ِشان دراز

ازبال وپرشكستن ِ من شاد مي شوند
چون صاِعقه به كلبه من مي زنندباز

من يك پرنده ا م و تويي آن درخت ِكاج
ازسايه هاي برگ و برت مامنی بساز

چتري كه بالهاي مرا سایه ای شود
از وحشت ِمکرر این زخم جانگداز
 

Zinat Noor