بغض خالی
یک گلو اشکم
رنگ بی بوی
غنچه نشگفتن
تو ولی
چشمه ی زلال بهشت
مثل باران
تشنه ریختن
..........................
سیاه
ناگهان خودم را
روی خاکهای سیاه یافتم
دیدم
فاصله ام با تو تا خدا شده
بی آنکه
حتی یک پر سقوط کرده باشم
بی آنکه
حتی
خیال فاصله
عبورم کرده باشد
ترا
ندارم
و
بهشت
همه درهایش
را به رویم بسته