همراز
چقدرمی ترسم
تو اگر دست زندگی مرا
از دو دستان خود
رها کنی
تواگر
شور عاشقی ات را
از من و ازغزل
جدا کنی
آه ، شاید
روزی
نامه ی تو
گل بریزد به روی نام کسی
یا غزلهای عاشقانه تو
سبز شد پیش چشمان کسی
چقدر می ترسم
تو اگر دست مهربانت را
ازدو دستان من
رها کنی
درصدایت اگر
نپیچد
من
درنگاهت اگر بمیرد
من
آه!نه
بگو
که ممکن نیست
بگو همراز تو
همیشه منم
..................
شاعر
کنار دفتر تنهای خود
نشست
تا چتری از ترانه ببافد
برای دشت